Εμπνευσμένο από το κίνημα Fight for 15 στις ΗΠΑ, έχει ξεκινήσει ένα νέο κίνημα στην Ιαπωνία που διεκδικεί αύξηση του κατώτατου μισθού στα 1500 γιεν (λίγο κάτω από 15 δολάρια στην ισοτιμία). Μπροστάρης είναι μια ομάδα νέων ακτιβιστών εργατών με το όνομα AEQUITAS – που σημαίνει Δικαιοσύνη στα Λατινικά – και το οποίο έχει καταφέρει να συσπειρώσει γύρω μια σειρά από άλλες οργανώσεις και εργαζομένους που όλοι διεκδικούν αύξηση του κατώτατου μισθού. Από το Σεπτέμβρη που έχει συσταθεί η ομάδα έχει καλέσει σε συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις όπου έχουν συμμετάσχει εκατοντάδες άτομα (στην τελευταία στις 4/12 συμμετείχαν περίπου 400 άτομα) και όλα αυτά σε μια χώρα, την Ιαπωνία, όπου οι διαδηλώσεις εδώ και πολλά χρόνια είναι σπάνιες.

Από την δεκαετία του 1950 το εργατικό κίνημα στην Ιαπωνία βρίσκεται σε διαρκή πτώση. Η συμμετοχή των Ιαπώνων εργατών στα συνδικάτα συνεχίζει να μειώνεται διαρκώς από το 55,8% το 1959 στο 17,5% σήμερα. Δοθέντος ότι περίπου το 90% των σωματείων είναι επιχειρησιακά σωματεία, η ολοένα αυξανόμενη επισφαλειοποίηση με τα ατομικά συμβόλαια και την part-time εργασία έχει αφήνει συνεχώς εργάτες έξω από την στάθμιση της νομικής προστασίας. Η AEQUITAS επιδιώκει να αλλάξει αυτή την κατάσταση.

Αντί να κάνει τις διαδηλώσεις της έξω από κυβερνητικά κτίρια ή περιοχές με οικονομικά γραφεία, η AEQUITAS σχεδόν πάντα τις οργανώνει σε πολυσύχναστους εμπορικούς δρόμους, όπου οι περισσότεροι χαμηλόμισθοι εργάζονται και περιφέρονται. Ο Fujikawa Rie, ένας 24χρονος ακτιβιστής που μπήκε στους AEQUITAS τον προηγούμενο Δεκέμβρη, λέει ότι ο στιγματισμός και η εχθρότητα απέναντι στους χαμηλόμισθους εργάτες συχνά στέκεται εμπόδιο στο να μιλάνε οι άνθρωποι για τις εμπειρίες τους στις δουλειές. Από την δεκαετία του 1990 και μετά ο αριθμός των εργατών που υπογράφουν συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου αυξάνεται διαρκώς, ενώ την ίδια στιγμή τα επίπεδα φτώχειας βρίσκονται σε ιστορικά υψηλά. Η Ιαπωνία έχει ένα από τα μεγαλύτερα επίπεδα στην παιδική φτώχεια ανάμεσα στα πλουσιότερα έθνη στον κόσμο, σύμφωνα με μια έρευνα της Unicef που δημοσιεύτηκε φέτος. Εξαιτίας της σχετικής οικονομικής σταθερότητας, πολλοί εργαζόμενοι με σταθερή δουλειά συχνά αναγκάζονται να εργάζονται με εξουθενωτικά ωράρια. Πρόσφατα δε η αυτοκτονία μιας νεαρής γυναίκας εργαζόμενης σε διαφημιστική εταιρία προκάλεσε αντιδράσεις όταν αποκαλύφθηκε ότι οι υπερωρίες της σε έναν μήνα έφτανα τις 100 ώρες! “Το σύστημα βάζει εργάτες ενάντια σε εργάτες” λέει ο Fujikawa.

Για την AEQUITAS η αύξηση του κατώτατου μισθού δεν είναι ο τελικός στόχος, παρά ένα αναγκαίο βήμα για να χτιστεί η αντίσταση ενάντια στις δυνάμεις που εκμεταλλεύονται και διαχωρίζουν τους ανθρώπους. Πατώντας στην αυξανόμενη οικονομική και κοινωνική απογοήτευση, το “Neto-uyo,” ή “internet right-wing,” κάτι αντίστοιχο της αμερικάνικης εναλλακτικής δεξιάς, έχει ξεκινήσει να κάνει επιθέσεις σε μετανάστες εργάτες οι οποίοι συχνά εργάζονται κάτω από τις δυσκολότερες συνθήκες. “Ο αριθμός των μεταναστών εργατών στην Ιαπωνία που λαμβάνουν κοινωνικά επιδόματα είναι τρεις φορές μεγαλύτερος από τους Ιάπωνες” γράφει ένα ρατσιστικό πανό κάπου. Στη πραγματικότητα το 97% αυτών που λαμβάνουν επιδόματα είναι γηγενείς Ιάπωνες.

Από τότε που η AEQUITAS ξεκίνησε να διεκδικεί κατώτατο μισθό 1.500 γιεν, διάφοροι πολιτικοί και άλλες οργανώσεις μπήκαν κι αυτές στο παιχνίδι, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που ξεκίνησαν να ζητάνε κατώτατο μισθό 1.000 γιεν. Ακριβώς όπως οι χαμηλόμισθοι εργάτες σε όλο το μήκος των Η.Π.Α. άλλαξαν την κεντρική πολιτική σκηνή, εισάγοντας το θέμα τους στην αμερικάνικη κοινωνία, το γιαπωνέζικο Fight for $15 είναι κι αυτό ένα κίνημα για την ορατότητα. “Πιστεύω πως πολλοί άνθρωποι σε αυτή την χώρα βλέπουν την ζωή τους απομονωμένη” λέει ο Fujikawa. “Είμαστε έξω στους δρόμους για να δείξουμε πως είμαστε εδώ και είμαστε οργισμένοι”.

Πηγή και περισσότερα στο http://7yx.gr/?p=338 (Μετάφραση από το http://wagingnonviolence.org/feature/japan-fight-for-15-living-wage-aequitas/ )

Άλλη πηγή: http://www.ritsumei-arsvi.org/en/news/read/id/312

Advertisements