ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ WIND

Την τελευταία περίοδο η εταιρεία Wind εξαπολύει συνεχείς επιθέσεις στου εργαζόμενους-ες της. Ας μην ξεχνάμε πως η εταιρεία έχει μεγάλο ιστορικό στην εντατικοποίηση της εργασίας, σε μειώσεις μισθών, απορρυθμισμένες εργασιακές σχέσεις και συνθήκες,  και απολύσεις. Από την άλλη όμως υπάρχει η δημιουργία και λειτουργία του σωματείου εργαζομένων, το οποίο,  έστω και στις σημερινές αντίξοες συνθήκες και σε ένα κλάδο και χώρο που η εργοδοτική τρομοκρατία αλωνίζει, βάζει αναχώματα και συλλαβίζει την άλφα βήτα της συλλογικής υπεράσπισης της εργασίας. Μάλιστα τολμά και αρθρώνει λόγο και δράση και για θέματα όπως η υπεράσπιση της Κυριακάτικης αργίας, στέκεται αλληλέγγυο προς εργαζόμενους από άλλους εργασιακούς χώρους, συντονίζεται με συναδέλφους από άλλες εταιρίες, στηρίζει λαϊκές συνελεύσεις, βγάζει  αντιφασιστικό λόγο και στέκεται αλληλέγγυο στους πρόσφυγες και μετανάστες με φυσική παρουσία και αποστολή ειδών πρώτης ανάγκης.

Ας θυμηθούμε τα τελευταία επεισόδια από αυτή τη μάχη.

Στάση εργασίας 21/3/2017 από το σωματείο ενάντια σε απολύσεις και για διενέργεια εκλογοαπολογιστικής απαντιέται από την εταιρεία με άρνηση εισόδου στην δικαστική αντιπρόσωπο (απαραίτητη για τη νομιμότητα των εκλογών) και με την άρνηση χρησιμοποίησης χώρου της εταιρείας για τη συνέλευση εργαζομένων.

Οι επιθέσεις της διοίκησης ενάντια σε συνδικαλιστές/στριες, αγωνιστές/στριες συνεχίζονται αμείωτες. Η περίπτωση π.χ της Όλγας Κολιούσης που τελικά το 2016 αθωώθηκε για  δίωξη συνδικαλιστικής δράσης είναι απλώς μία ακόμα στιγμή επίθεσης των αφεντικών αλλά και αγώνα από τους «από κάτω».  Οι αγώνες του 2009 που διαδραματίστηκαν ενάντια σε απολύσεις, και υπεργολάβους,  η προκύρηξη και υπεράσπιση της απεργίας από εργαζόμενους και αλληλέγγυους και τελικά η δικαιωτική επαναπρόσληψη της Όλγας , δεν ξεχάστηκαν από τη διοίκηση και «δικαιοσύνη» που αποφάσισαν εκδικητικά και παραδειγματικά να τα επαναφέουν στο προσκήνιο σέρνοντας τη συνάδελφο στα δικαστήρια για «άσκηση βίας»)  μετά από έξι χρόνια!

Επίσης η άρνηση υπογραφής νέας σύμβασης από την εργοδοσία συνοδεύεται από εκβιασμούς για αποδοχή και υπογραφη συμφωνίας με μειώσεις μισθών και απώλεια επιδομάτων. Η απάντηση του σωματείου ήταν και είναι ξεκάθαρη: «καμία μείωση μισθών, όχι στην άνιση μεταχείριση παλαιών και νέων εργαζομένων». Το εργαλείο:  απεργία στις 2/2/2017 με άλλα σωματεία (Σωματείο Εργαζομένων στη Nokia Ελλάδος στάση εργασίας 31/1, Σωματείο Εργαζομένων Cyta Hellas στάση εργασίας 1/2) με υψηλή συμμετοχή, παρά τις προσπάθειες της διοίκησης να τη σαμποτάρει (σκίσιμο αφισών του Σωματείου, παρεμπόδιση συνδικαλιστικών δραστηριοτήτων κ.α.).

Το σωματείο επίσης πολύ εύστοχα και σαρκαστικά απάντησε στο νέο μοντέλο αξιολόγησης / αυτοβελτίωσης εργαζομένων. Στην διαδικασία αυτή, με το ευφάνταστο μανατζαρέικο τίτλο «breath in- breath out», που στόχο έχει να τρομοκρατήσει, να ανεβάσει την πίεση της δουλειάς, να λειτουργήσει διασπαστικά, να επιβάλει καθεστώς ρουφιανιάς, να εκβιάσει  πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης και απεργοσπασίας ακόμα και να λειτουργήσει και ως αιτιολόγηση απόλυσης,  το σωματείο «αυτοβελτιώμενο» όπως υπογράφει, σχολιάζει: «Συνάδελφε, καιρός να αυτοβελτιωθείς και εσύ μαζί μας, ώστε να αντέχεις να δουλεύεις ατελείωτες ώρες να είσαι σικάτος,-η και χαλαρός,-η ακόμα και στην υπερωρία κάθε στιγμή! Καιρός να δεις με άλλον αέρα την δουλεία δουλειά σου και όταν νιώθεις ότι πιέζεσαι, ότι πνίγεσαι, ότι φτάνεις στα όριά σου ότι δεν αποδίδεις, βγάλε το κεφάλι έξω από το παράθυρο και … breath in- breath out! Μην ξεχαστείς όμως, τα κεφάλια μέσα μετά! Κρίνε για να κριθείς, βοήθησε τον συνάδελφο σου να αυτοβελτιωθεί ή να τον βελτιώσουν…Ακόμα καλύτερα, βοήθησε τη διοίκηση να τον απελευθερώσει ώστε να βρει το λαμπρό μέλλον που τον περιμένει έξω. Δείξε ποιος είσαι».

Επίσης σε τμήματα όπως αυτό της Εξυπηρέτησης Πελατών που οι εξαντλητικοί ρυθμοί δουλειάς σε σημείο υπερκόπωσης , η μείωση προσωπικού με απολύσεις ή εκβιαστικές παραιτήσεις, η απόδοση τμημάτων σε υπεργολαβίες με προσωπικό 2ης κατηγορίας, ο συνεχής έλεγχος απόδοσης και παραγωγικότητας, αυξάνονται συνέχεια,  το σωματείο προκρίνει προσλήψεις, ωράρια προσαρμοσμένα στις ανάγκες των ανθρώπων/εργαζόμενων και όχι στις ανάγκες των κερδών. Κανένας συμβιβασμός και λογική ταύτισης συμφερόντων εργασίας και εργοδοσίας.

Στην «δημόσια διαβούλευση» της εταιρείας προς επικαιροποίηση του «κώδικα δεοντολογίας», δηλαδή ουσιαστικά την επιδείνωση των όρων εργασίας με εξατομικευμένη αντιμετώπιση των εργαζομένων  που συνεπάγεται τον κατακερματισμό και  την αποδυνάμωσή τους, με παράκαμψη του Σωματείου και της Γενικής Συνέλευσης των εργαζομένων , το σωματείο «συνεισφέρει» στον διάλογο» και προτείνει: «Καλούμε τους εργαζομένους να μην συμμετάσχουν σε αυτήν την διαδικασία-παρωδία, να μην νομιμοποιήσουν κώδικες στημένους από και για τη διοίκηση, αλλά να ενισχύσουν τις πραγματικά ανοιχτές και συλλογικές διαδικασίες του Σωματείου ώστε να διεκδικήσουμε πραγματικές λύσεις για τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, και να οριοθετήσουμε εμείς τις συνθήκες στις οποίες θα εργαζόμαστε.»

Χρειαζόμαστε ακόμα περισσότερα σωματεία και συλλογικότητες εργαζομένων, όπως των εργαζομένων της Wind. Ιδίως στον ιδιωτικό τομέα, η συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων που δεν αφήνονται σε ειδικούς ή ακόμα και «ηρωικούς αγωνιστές» (στη λογική της ανάθεσης) αλλά συλλογικά και χωρίς διαμεσολαβήσεις τολμούν να σηκώσουν το γάντι της επίθεσης των αφεντικών, να επινοήσουν νέες μορφές αγώνα και να εμπνεύσουν είναι η μοναδική λύση.

Advertisements